مسألة 1676 - اگر عمدا روزه خود را باطل كند ، وبعد عذرى مانند حيض يا نفاس يا مرض براي أو پيدا شود ، كفاره از أو ساقط است . مسألة 1677 - اگر يقين كند كه روز أول ماه رمضان است وعمدا روزه خود را باطل كند ، بعد معلوم شود كه آخر شعبان بوده كفاره بر أو واجب نيست . مسألة 1678 - اگر انسان شك كند كه آخر رمضان است يا أول شوال وعمدا روزه خود را باطل كند ، بعد معلوم شود أول شوال بوده كفاره بر أو واجب نيست . مسألة 1679 - اگر روزه دار در ماه رمضان با زن خود كه روزه دار است جماع كند چنانچه زن را مجبور كرده باشد ، كفاره روزه خودش وروزه زن را بايد بدهد واگر زن به جماع راضى بوده ، بر هر كدام يك كفاره واجب مى شود . مسألة 1680 - اگر زنى شوهر روزه دار خود را مجبور كند كه جماع نمايد ، يا كار ديگرى كه روزه را باطل مى كند انجام دهد ، واجب نيست كفاره روزه شوهر را بدهد . مسأله 1681 - اگر روزه دار در ماه رمضان ، زن خود را مجبور به جماع كند ودر بين جماع ، زن راضى شود ، بايد مرد دو كفاره وزن يك كفاره بدهد . مسألة 1682 - اگر روزه دار در ماه رمضان با زن روزه دار خود كه خواب است جماع نمايد ، يك كفاره بر أو واجب مى شود وروزه زن صحيح است وكفاره هم بر أو واجب نيست . مسألة 1683 - اگر مرد زن خود را مجبور كند كه غير جماع كار ديگرى كه روزه را باطل مى كند بجا آورد ، كفاره زن را نبايد بدهد وبر خود زن هم كفاره واجب نيست . مسألة 1684 - كسى كه به واسطة مسافرت يا مرض روزه نمى گيرد ، نمى تواند زن روزه دار خود را مجبور به جماع كند . ولى اگر أو را مجبور نمايد ، كفاره بر أو واجب نيست .